شنبه ٣٠ شهريور ١٣٩٨
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر را وارد کنید:
» عضویت «
[فراموشی رمز عبور]
آمار بازدید
 کل بازدید : 2048270
 بازدیدکنندگان آنلاين : 2
آخرین اخبار
ساخت سامانه باور ۳۷۳ حاصل تحریم‌های تسلیحاتی بود/ مسیر ۷۰ ساله را ۱۰ ساله رفتیم/ راه‌های بِکر را برای پیشرفت پدافند طراحی کرده‌ایم
تل‌آویو و حیفا؛ زیر سایه شهاب ایرانی
اگر اروپا تعهدات خود را انجام ندهد، گام سوم را روز پنجشنبه برمی‌داریم
آزمایش‌های موشکی ایران در محدوده نیاز دفاعی امری طبیعی است
از خلیج همیشه فارس تا مقاومت در برابر داعش با «خودروی تاکتیکی ارس»
امنیت آب‌های جنوبی ایران، زیر پرچم فاتح ایرانی
چرا تنگه هرمز برای همه کشورها مهم است؟
سپاه یک نفتکش انگلیسی را توقیف کرد
پاسخ ظریف به تهدیدهای نظامی آمریکا
خودنمایی پیشرفته‌ترین ناوشکن بومی خاورمیانه در آب‌های خلیج فارس
ایران فعلا از غنی‌سازی ۴.۵ درصد عبور نمی‌کند
ایالات متحده عادت به دروغ‌پردازی دارد/ خشکیده‌شدن سیاست آمریکا را در غرب آسیا می‌بینیم
طرح تحقیق و تفحص از دانشگاه آزاد؛ ابزار نظارتی یا حمایتی؟/ سرانجام تصمیم نمایندگان مجلس چه می‌شود؟
ترامپ: می‌دانم حوادث یازدهم سپتامبر کار چه کسی بود
«بحث هسته‌ای» بهانه آمریکایی‌ها برای فشار است/ علت ناتوانی دشمن در نزدیکی به مرز‌های کشورمان/ پشت پرده مذاکرات سازش بین ایران و آمریکا
اخبار > هيأت فوق برنامه نيست!
 


شماره خبر :٤٥٣٠٥٨   تاریخ انتشار خبر : سه شنبه ١٧ شهريور ١٣٩٤ ا ١٣:٠٠
 
گفتگو با مسئول هیئت الزهرا دانشگاه شریف درباره چند و چون هیئت‌های دانشجویی
هيأت فوق برنامه نيست!
چند سالی است که هیات در فضای دانشگاه‌ها جای خود را باز کرده و نگاه نویی را به مقوله هیات و عزاداری ایجاد کرده است؛ هیات‌هایی که با عنوان «هیات دانشجویی» شناخته می‌شوند.

هيأت فوق برنامه نيست!

چند سالی است که هیات در فضای دانشگاه‌ها جای خود را باز کرده و نگاه نویی را به مقوله هیات و عزاداری ایجاد کرده است؛ هیات‌هایی که با عنوان «هیات دانشجویی» شناخته می‌شوند. شاید بارز‌ترین مولفه هیات دانشجویی را بتوان بدنه دانشجویی و مخاطب دانشجویی آن دانست. حضور جدی یک قشر فرهیخته و علمی در اجتماعی بعنوان هیات دانشجویی هم به عنوان کادر اجرایی و هم مخاطب، امر بسیار مبارکی است. از برکات این قشر نخبه در چنین فضایی باید به ارتقای سطح کمّی و کیفی هیات به طور کلی و ظهور پدیده با برکتی چون «هیات دانشجویی» اشاره کرد. سطح محتوای ارائه شده در این هیات، متناسب با نوع مخاطب آن است و شاید اغراق نباشد که بگوییم سخنران‌های هیات‌های دانشجویی برای ارائه بحث، به زحمت خواهند افتاد. چرا که مخاطب این هیات با هیآت دیگر کاملا متفاوت است و هر بحثی را با هر نحوه ارائه‌ای نمی‌پذیرد. در این هیات، مخاطب حرف اول را می‌زند و در موضعی فعال قرار دارد و مطالبه اوست که سطح هیات را تعیین می‌کند. به همین خاطر با مجتبی صبوری، مسئول هیأت الزهرای دانشگاه صنعتی شریف، پیرامون ابعاد مختلف هیات دانشجویی به گفتگو نشسته‌ایم. صبوری، ورودی سال 88 رشته مهندسی مکانیک و اهل شهرستان تربت حیدریه است. هیأت الزهرا نیز در سال 1372 در یکی از خوابگاه‌های دانشگاه شکل گرفت و چهار سال بعدترش، منتقل شد به مسجد دانشگاه شریف.

•    فعالیت‌های شما در حوزه هیأت الزهرا، فقط برگزاری هیأت بوده یا ...؟
علاوه بر برگزاری هیأت در ایام شهادت و ولادت، کارهای دیگری هم از طریق این هیأت صورت می‌گیرد. مناجات سحر در هر شب جمعه، مناجات سحرهای رمضان، برگزاری اردوها، احیای شب‌های قدر و نیمه شعبان و ... از جمله برنامه‌های ماست.

•    چرا دانشگاه‌ها باید هیئت داشته باشند؟
از چند بعد قابل بررسی است. ابتدا این‌که نخبگان در ابتدا وارد دانشگاه‌ها می‌شوند و طبیعی است که از این مجرا، بشود روی آن‌ها، تأثیر معنوی گذاشت. هیئت‌ها از جمله این راه‌های تأثیرگذاری معنوی هستند. خصوصیت بعدی یا دلیل بعدی وجود چنین هیئت‌هایی در دانشگاه‌ها، این است که دانشجویان، فرصت خادم اهل بیت علیهم السلام شدن را پیدا کنند. بالاخره می‌آیند و کارها را انجام می‌دهند و رفته رفته هیئتی می‌شوند و جوش می‌خورند با اهل بیت.

•    هیئت‌های دانشجویی، چه تفاوت‌هایی با هیئت‌های عادی دارند؟
اول این‌که بدنه اصلی‌اش دانشجویان جوان هستند که قرار نیست فقط درس بخوانند، کارهای تشکیلاتی و مذهبی هم می‌کنند. دوم این‌که این جور هیئت‌ها روی اطراف خودشان خیلی تأثیر می‌گذارند که بالاخره یک سری بچه مذهبی آمده‌اند و درس و هیئت را کنار هم دارند و به عنوان قشر نخبه، اثر می‌گذارند. نکته و تفاوت بعدی، همت ما برای جذب حداکثری دانشجویان دانشگاه‌ها است. 

•    به طور کلی در بخش سخنرانی هیأت‌های دانشجویی، چه مباحثی باید مطرح شود؟
کلا فضای سخنرانی در سطح دانشگاه قاعدتاً با بقیه جا‌ها متفاوت خواهد بود. در فضای دانشگاه از آنجا که مخاطبی که پای آن سخنران می‌نشیند یک مخاطب دانشجوست قاعدتاً در کنار آن شور و احساسی که می‌تواند آن سخنران ایجاد کند، قاعدتاً باید بحث‌های مبنایی، علمی، قابل اثبات و استدلالی باشد. سخنران اول از همه باید از نظر علمی و محتوایی قوی باشد تا بتواند پاسخگوی سؤال‌ها و شبهات دانشجویان باشد، و از یک طرف اینکه بحثی که ارائه می‌کند یک بحث استدلالی و قوی باشد. لذا از این بُعد خیلی مهم است که سخنرانی که داخل هیأت می‌آید بتواند این فضا را اغنا کند. از طرف دیگر هم اینکه دانشگاه متفاوت است از جاهای متفاوت با عقاید و افکار متفاوت، با نوع نگاه متفاوت به دین. در واقع باید گفت که اینگونه افرادی در داخل دانشگاه وجود دارند و از طرفی سخنران باید این قابلیت را هم داشته باشد که بتواند این افراد را جذب سخنرانی خودش بکند و در مجموعه سخنرانی‌اش نگه دارد. این هم یک بُعدی است. مثلا عده‌ای از سخنران‌ها فقط استدلالی بحث می‌کنند، عده‌ای فقط روی حدیث بحث می‌کنند، عده‌ای بحث قرآنی را می‌پسندند. اینکه سخنران بتواند از همه شگرد‌ها و ویژگی‌ها استفاده کند تا بتواند مخاطب ما را که مخاطبی علمی است، یعنی حاضر نیست هر بحثی را بپذیرد، جمع کند. یک نکته دیگر هم که در داخل هیأت وجود دارد این است که در این هیأت علاوه بر دانشجو، استاد هم می‌آید و پای سخنرانی می‌نشیند. سخنرانی باید به گونه‌ای باشد که این استاد را هم در این سیستم نگه دارد. این هم خودش خیلی اهمیت دارد. بحث دیگر اینکه چون عموماً در هیأت‌های بیرون سخنران خیلی استدلالی صحبت نمی‌کند و لزوماً نیاز هم نیست که اینگونه باشد، سخنران می‌آید آن لُب مطلب، آن اصل هدفی که می‌خواهد به طرف مقابل را بگوید می‌گوید و عامه مردم هم این حرف را به عنوان فردی که روحانی است، می‌پذیرند. اما بچه‌های دانشگاه اینجوری نیستند. سخنران باید بتواند آن حرفی را که می‌خواهد بزند، یا استدلال متقن بیاورد و روی آن بحث کند. این قضیه، یک مقدار کار سخنران دانشگاه را قطعا متفاوت‌تر و قاعدتاً سخت‌تر خواهد کرد.

•    این مباحثی که شما گفتید ویژگی‌های آن بحث قابل ارائه است، حالا می‌خواهم در نوع مباحث هم بگویید، اینکه الان دانشگاه ما به چه چیزی نیاز دارد؟ چه مباحثی ضرورت دارد که در محتوای سخنرانی یک هیات دانشجویی بگنجد؟
نوع مبحث سخنرانی متفاوت است. یعنی مخاطب عموماً همه یک نوع سخنران را نمی‌پذیرند.اینکه سخنران چه مباحثی را بیشتر بگوید با توجه به خود آن فضایی که هست مشخص می‌شود. ولی غالباً اینطوری است که در زمانی که برنامه خیلی عام‌تر است و مخاطب بیشتری دارد، بیشتر بحث‌های روز است و در آن فضا صحبت می‌شود. اما در اعیاد خاص که فقط یک سخنران در یک روز می‌آید، عموماً اینگونه است که احادیث را مطرح کند و یک سری معارف را بگوید و تلنگری باشد برای دانشجویان. و البته هر دوی این‌ها لازم است.

•    سخنران محوری چه آفات و مزایایی دارد؟
کلاً سخنران محور بودن و اینکه چند تا سخنران پای ثابت هیأت باشند، یک سری مزایا دارد، یک سری آفت‌ها دارد. از مزایایش این است بفهمیم که آن سخنرانی که برای چند سال و با یک بازه زمانی چند ساله وقتی وارد مجموعه هیأت می‌شود، قطعا فضای آن هیأت را می‌فهمد که چیست و در هیأت باید روی چه چیزهایی مانور بدهد و روی چه چیزهایی تأکید کند یا اینکه مخاطبش چه چیزهایی را دوست دارند بشنود. از یک طرف این‌ها را متوجه می‌شود. از این بُعد ایرادی نیست، مخصوصاً اگر آن سخنران داخل دانشگاه یک مقبولیت خاصی هم داشته باشد که افراد بیایند پای منبرش بنشینند. اگر اینگونه باشد خوب است، ولی یک سری آفات هم دارد. مثلا آفتش می‌تواند این باشد که دیگر کم کم یک قشر خاص با آن تفکری که آن سخنران دارد جذب سخنرانی می‌شوند ولی افراد دیگر نمی‌پذیرند.

•    در مورد مداحی چطور؟ در هیأت‌های دانشجویی، مداح باید چه ویژگی‌هایی داشته باشد؟
در فضای مداحی چند بحث است. اینکه قاعدتا مداح نمی‌تواند یک سری اشعاری که در فضای عام می‌خواند، بیاید داخل هیأت دانشجویی هم بخواند. این مورد پذیرش دانشجو نمی‌تواند باشد. حالا اگر الفاظ به قول معروف انحرافی در مداحی‌های بیرون وجود دارد، مداح نمی‌تواند در فضای دانشجویی نیز این‌ها را بخواند یا یک نوع سبک مداحی را اجرا بکند. از طرفی خود بحث مداحی هم مهم است؛ اول اینکه اصل هیأت در روضه‌خوانی و ذکر مصایب اهل بیت (ع) است. یکی از رکن‌های اصلی همین است. اینکه مداح بتواند اشعاری را بخواند که در آن اشعار، یک سری بحث‌ها و فضائل مهم اهل بیت (ع) را از طریق اشعار به جامعه مخاطبش تزریق کند. از این نظر هم می‌تواند مهم باشد. و اینکه قاعدتاً داخل فضای دانشگاه هر کاری نمی‌تواند انجام بدهد و هر نوع شعری هم نمی‌شود آنجا بخواند. از طرف دیگر مهم است که یک مداح خوب داخل مجموعه باشد. چون قاعدتاً قشر جوان این فضا را می‌پسندد، آن شور و احساس مداحی و آن سینه‌زنی و آن ذکر مصائب اهل بیت را مطرح کردن و گریه کردن را قشر دانشجو و قشر جوان بیشتر می‌پسندد در حالی که قشری که تقریبا میانسالی را رد کرده باشند نه، خیلی آن‌ها در فضای شور و احساسی و سینه‌زنی نیستند، ولی قشر دانشجو در این فضا هست، و این برایش مهم است که مداح این فضا را داشته باشد.

•    الان مداح هیأت شما بومی دانشگاه هستند؟ یعنی دانشجوی دانشگاه هستند یا از خارج دانشگاه می‌آیند؟
مداحان اصلی هیأت،‌‌ همان افرادی هستند که هیأت را تأسیس کردند. از‌‌ همان زمان مداح هیات هستند و تا الان هم در هیأت مانده‌اند و مداحی می‌کنند. یک نوع قشر مداحی‌مان که عموماً در مراسمات بزرگ مثل محرم و فاطمیه از این مداح‌ها استفاده می‌شود، یکی از آن‌ها آقای رضائیان هستند که ایشان دانشجوی اینجا نیستند ولی چون متناسب با هیأت دانشجویی بودند، ایشان هم در مجموعه هیأت می‌خوانند. ولی از مداح‌های دانشجوی فعلی هم در مراسم‌های دیگر استفاده می‌شود. در مراسماتی مثل محرم و فاطمیه اکثراً این بزرگواران می‌خوانند، ولی به این افراد هم میکروفن داده می‌شود. در واقع هر دو نوع هستند، یعنی چه افرادی که قبلاً دانشجوی دانشگاه بودند، چه افرادی که الان دانشجو هستند. هر دو بزرگواران داخل هیأت می‌خوانند و صنف خاص یا فرد خاصی مطرح نیست.

•    چه چیزهایی بر یک هیات دانشجویی تاثیرگذار است؟
این قضیه به چند جنبه بر می‌گردد؛ یکی به این بر می‌گردد که مخاطب آن هیأت کیست؟ آیا فقط دانشجویان‌‌ همان دانشگاه است؟ یا نه منطقه اطراف آنجا هم هست. قاعدتاً منطقه اطرافی که پیرامون دانشگاه شریف هست با منطقه دانشگاه امام صادق (ع) متفاوت است. آن‌ها اگر هم بخواهند مخاطب عام خودشان را هم به کار داشته باشند نگاه‌شان متفاوت خواهد بود. یکی این است. یکی اینکه خود دانشجویان آن دانشگاه در چه فضایی قرار دارند. حالا دانشگاه امام صادق (ع) با توجه به اینکه در فضای علوم انسانی است، خیلی روی بحث نمایشگاه و روی بحث محتوایی و اطرافش مانور می‌دهد. دانشگاه شریف یک دانشگاه صنعتی است. بیشتر کارهای اجرایی خیلی قوی در فضای کاری خودش انجام می‌دهد. دنبال این است که بتواند در آن فضا بهترین‌ها را ایجاد کند و فضای خیلی خوبی را از نظر مخاطب خودش داشته باشد. یکی دیگر بر می‌گردد به مخاطب خودش.

•    و تعریف هیئت خوب از نظر شما؟
هیأت آرمانی قاعدتاً هیأتی است که بتواند در فضای دانشگاه، اثرگذاری بسیار قوی داشته باشد و بتواند آن مکتب و آن چیزی که می‌خواهد در سطح دانشگاه ارائه کند و دانشجو بپذیرد را، بتواند اجرایی کند، حالا با مدل‌ها و راهکارهای متفاوت. اینکه اصلا هیأت دانشجویی روی چه چیزهایی باید مانور بدهد، چه چیزهایی باید برایش اصل قرار بگیرد و تمام انرژی دانشگاه را روی آن برنامه مانور بدهد، این هم نکته مهمی است. ما چون هنوز یک الگوی خاصی را پیدا نکردیم و بیشتر در این چیز‌ها بصورت آزمون و خطا پیش می‌رویم، این خودش مهم است که این الگو پیدا شود. درباره عیب و نقص‌ها باید گفت که آن اهدافی که برای هیأت دانشجویی تعیین شده، هنوز به آنجا نرسیده‌ایم، هنوز نتوانستیم هیأت را به گونه‌ای در دانشگاه جلوه بدهیم که آن اثرگذاری خاص خودش را در مجموعه دانشگاه داشته باشد.

*گفتگو از میثم چیتگرها

 
برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید: